Σελίδες

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

ΠΡΟΣΟΧΗ,ΠΙΣΩ ΓΚΡΕΜΟΣ...

Οι εξελίξεις στο ζήτημα του ονόματος έχουν δρομολογηθεί και ειλημμένες αποφάσεις έχουν αρχίσει να υλοποιούνται ήδη όπως φαίνεται μετά την συνάντηση του Πρωθυπουργού κ.Τσίπρα με τον ομόλογό του των Σκοπίων Κον Ζάεφ.

Όνομα,λοιπόν,σύνθετο με γεωγραφικό προσδιορισμό,έναντι όλων:
Νέα Μακεδονία,Νόβα Μακεδόνια,Άνω Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία,κλπ...Πιθανότερο, το Νέα Μακεδονία !

Συνοδευόμενο με συμφωνία για  εγκατάλειψη από μέρους των κάθε αλυτρωτικής προπαγάνδας ή εδαφικών διεκδικήσεων απέναντι στην χώρα μας.Πιθανόν και με μια διακήρυξη αποποίησης του ιδεολογήματος ότι είναι  απόγονοι των Αρχαίων Μακεδόνων,γνήσια τέκνα του Φιλίππου και μεγάλου Αλεξάνδρου.Ίσως δε συναινέσουν να συμπεριλάβουν αυτές τις εγγυήσεις και στο Σύνταγμα της χώρας τους. Σε αυτό φαίνεται να ομονοεί η πλειοψηφία των ελίτ της χώρας μας,σε αντίθεση με τα αισθήματα και επιθυμίες του Ελληνικού λαού,όπως δείχνουν οι αντιδράσεις του .Εμείς δε υποσχόμαστε σε αντάλλαγμα να άρουμε τις αντιρρήσεις μας για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ κα Ε.Ε.

Κατ΄αρχήν να πούμε ότι αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε το δικαίωμα των κατοίκων αυτής της περιοχής να έχουν και να ζούνε σε ένα ανεξάρτητο,αυτοτελές κράτος.Με σχέσεις καλής γειτονίας και αμοιβαίου σεβασμού με τα όμορα κράτη,προ πάντων με την χώρα μας,που μας αφορά...

Καμία αντίρρηση ως προς την αναγνώριση και το περιεχόμενο της συμφωνίας. Οι αντιρρήσεις μας επικεντρώνονται στην ονομασία αυτής της γειτονικής Δημοκρατίας.Γιατί;

-Γιατί ,κατά πρώτον,το όνομα είναι το όχημα του αλυτρωτισμού των και η επιμονή τους για την παραμονή του  γεννάει δικαιολογημένα υποψίες ότι παραμένει  πάντα μια αναθεωρητική δύναμη  στα Βαλκάνια.Και τό όνομα έχει de-facto διαχρονική αξία,σε αντίθεση  με τις όποιες παραχωρήσεις τους που οποιαδήποτε στιγμή και με οποιοδήποτε πρόσχημα οι ίδιοι μπορούν να ανακαλέσουν,υπό άλλη πιθανόν ηγεσία ...-Άπαξ και το αποδεχτούμε τώρα δεν είμαστε σε θέση να το ανατρέψουμε στην περίπτωση που οι ίδιοι αρνηθούν να υλοποιήσουν και επανέλθουν στις παλιές θέσεις τους, ή επαναφέρουν το παλιό τους Σύνταγμα,αφού θα έχουν ικανοποιηθεί οι επιδιώξεις τους (Αναγνώριση με το όνομα Μακεδονία από το σύνολο της Διεθνούς κοινότητας και ένταξη σε υπερ-εθνικούς οργανισμούς).Δεν θα είμαστε σε θέση να ανατρέψουμε τετελεσμένα....Και θα πλανάται πάντα η σκιά,ότι η Ελληνική πολιτική ηγεσία το γνώριζε την εποχή των διαπραγματεύσεων αλλά το απέκρυπτε από τον Ελληνικό λαό,εξαπατώντας τον,φοβούμενη τις αντιδράσεις του !

Έπειτα,σιγά τώρα μη κάποιος αύριο θα τους αποκαλεί Νοβομακεδόνες και την γλώσσα τους Νοβομακεδονική...Ή Ανωμακεδονίτες,Βορειομακεδονίτες κλπ.Σέ ένα μήνα από την "συμφωνία",και αφού θα έχουν ενταχθεί στους οργανισμούς που τους θέλουν οι Αμερικανοί,όλοι θα τους αποκαλούν Μακεδόνες.Σκέτα-νέτα,χωρίς κανένα προσδιορισμό.....

Ένας άλλος σημαντικός λόγος είναι ότι μια υποχώρηση τώρα στο ζήτημα του ονόματος θα σκορπίσει σύγχυση.διχασμό και ηττοπάθεια στον λαό μας.Σε μια στιγμή που αυτό που κυρίως απαιτείται είναι η ανύψωση του ηθικού του.Θα βλάψει και την διεθνή εικόνα της χώρας μας,κυρίως στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή,γιατί θα την εμφανίσει ως μια ασήμαντη κρατική οντότητα,χωρίς καμία δυνατότητα και θέληση αντιστάσεων,,Εύκολη λεία στις ορέξεις κάθε γείτονα!,Άσχημη εγγραφή υποθήκης,γενικά....Και μη ταυτίζετε τις παρηκμασμένες και καταπτοημένες ελίτ,κάθε είδους,του τόπου μας με όλο το Έθνος..

.Η άποψή μου είναι να χρονοτριβήσουμε κατ' αρχήν όσο είναι δυνατόν,και αν χρειαστεί λόγω υπερβολικών πιέσεων,και μόνον τότε,να προτείνουμε σύνθετο όνομα με γεωγραφικό και εθνοτικό προσδιορισμό:

Σλαβομακεδονία,Δημοκρατία της Σλαβικής Μακεδονίας,Σλαβομακεδόνες και γλώσσα Σλαυική (Σλαβομακεδονική).

Δημοκρατία της Σλαβικής Μακεδονίας, σε συντόμευση Σλαβομακεδονία-επίσημη ονομασία,για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων- , ως διάδοχος κρατική οντότητα της (πρώην ομοσπόνδου) Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.-Να είναι διακριτό ότι αναφερόμαστε σε μια κρατική οντότητα,με τον γεωγραφικό όρο Μακεδονία και ότι οι κάτοικοί του,οι σημερινοί είναι καταγωγής,εθνολογικά, Σλάβοι (Εθνοτικός προσδιορισμός).Οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή στην πρώιμη Βυζαντινή περίοδο,τον 6ον αιώνα μ.Χ.

Και δύο λόγια για την ιστορία της περιοχής,την οποία επικαλούνται για να τεκμηριώσουν το ιδεολόγημα ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων και  "παιδιά" του Μ.Αλεξάνδρου.Κατ' αρχήν η περιοχή αυτή ποτέ δεν ανήκε ως έδαφος στο Βασίλειο των Μακεδόνων (Βασιλέων) αλλά ως κτήση αυτών.Πέραν των καθ' αυτό Μακεδόνων,φυλετικά Ελλήνων και εξελληνισμένων ανώτερων στρωμάτων,ζούσαν υπό την εξουσία των και άλλοι  λαοί,ξένοι προς αυτούς.Την περιοχή αυτή,την εποχή του Φιλίππου κατοικούσε ένας λαός οι Παίονες,Βορειότερα οι Δάρδανοι και δυτικά οι Ιλλυριοί.-Αυτά τον 4ον αιώνα π.Χ έως και την κατάλυση του Μακεδονικού Βασιλείου από τους Ρωμαίους το έτος 148 π.Χ .

Από αυτό το χρονικό σημείο έως και τον 6ον αιώνα μ.Χ,που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τα πρώτα Σλαυικά φύλα ,μεσολαβούν 7 (επτά και πλέον)αιώνες,στην διάρκεια των οποίων είχαν συμβεί σημαντικές ανακατατάξεις και πληθυσμιακές αλλοιώσεις. Εύλογα γεννάται όμως το ερώτημα,τι απέγιναν οι πληθυσμοί που ζούσαν στην  περιοχή όταν την κατέλαβε και εγκαταστάθηκε  εκεί ένας  αλλόφυλος εισβολέας,νέος έποικος;-Τρείς είναι οι πιθανότερες εκδοχές:-Είτε εξολοθρεύτηκαν.ή εγκατέλειψαν πιεζόμενοι την περιοχή μετακινούμενοι νοτιότερα σε περιοχές της σημερινής Ελληνικής Μακεδονίας είτε αφομοιώθηκαν από την νέα κυρίαρχη φυλετική ομάδα.Τα περιθώρια συνύπαρξης και ειρηνικής  συμβίωσης ήταν ελάχιστα αυτά τα χρόνια !

Δεν είναι που αγνοώ τους συνειρμούς και τις φοβίες που δημιουργεί ο ιστορικός αυτός όρος σχετικά με μειονοτικά προβλήματα της περιοχής ,λόγω των εθνοτικών συγχύσεων που επικρατούσαν στα Βαλκάνια,στα πλαίσια δύο διαδόχων πολυεθνικών αυτοκρατοριών: της Βυζαντινής (Ανατολικλης Ρωμαικής Αυτοκρατορίας) και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,μέχρι των αρχών του 20ού αιώνα.-Εκτιμώ,όμως ότι αν μπορέσουμε να μετατοπίσουμε σε αυτό το μέτωπο την διαμάχη,θα μπορέσουμε να την διαχειριστούμε ευχερέστερα...Μειονότητες υπάρχουν παντού,και οι ίδιοι εντός του κράτους τους περιλαμβάνουν πολλές,με κυρίαρχη την Αλβανική...Έτσι και αλλιώς,με οποιοδήποτε όνομα και αν αναγνωριστούν,οι αλυτρωτικές βλέψεις των κατοίκων αυτού του κράτους δεν θα σιγήσουν αμέσως...

Εμείς όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να  συνεργήσουμε στην κατασκευή μιας νέας,ανύπαρκτης ιστορικά Εθνότητας,της Μακεδονικής.
-Τά άλλα μπορούμε να τα παλέψουμε...






KON MAR

k-magazino

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ...

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία των λαών,που ο αγώνας για κοινωνική απελευθέρωση προϋποθέτει την Εθνική απελευθέρωση.Κυρίως των πιό μικρών και αδυνάτων λαών,των λαών της περιφέρειας,όπου οι ασκούμενες πολιτικές διακρίσεων,ταξικών,και καταλήστευσης του εθνικού πλούτου και του προϊόντος της εργασίας του λαού είναι εκπορευόμενες από ξένα κέντρα αποφάσεων και υλοποιούνται με την συνεργασία ντόπιων προθύμων (δοσίλογων),και μέρους της ολιγαρχίας του κάθε τόπου.

Με κατασκευασμένα κυβερνητικά σχήματα αλλά και κατασκευασμένες αντιπολιτεύσεις.Κρυφά χαρτιά,"άσσοι στο μανίκι", των μεγάλων επενδυτών, στο χρηματιστήριο εμπορίας των Εθνών!

Είτε ο ξένος επικυρίαρχος ευρίσκεται εντός της χώρας, ως κατακτητής,όπως συνέβη στην Κατοχή,είτε από μακρυά εποπτεύων,θα ήταν ελαφρότητα να μιλά κάποιος για κοινωνικούς (ταξικούς) αγώνες χωρίς να αγωνισθεί πρώτα και πάνω από όλα για ΕΘΝΙΚΗ απελευθέρωση.- Σωστά οι οργανωτές του ΕΑΜ,στην ίδρυσή του, προέταξαν ως πρώτο προσδιορισμό του την έννοια του ΕΘΝΙΚΟΥ.-Χωρίς να ανησυχούν για κατηγορίες περί δεξιάς εθνικιστικής απόκλισης και οπορτουνισμό.!

-Σήμερα, για άλλη μιά φορά στην ιστορία της,η πατρίδα μας  βρίσκεται σε μια οριακή κατάσταση 
Με προσχηματικούς θεσμούς και σκιώδη κυβέρνηση, στην ουσία, που απλά υλοποιούν πολιτικές σχεδιασμένες έξω από την χώρα. Με την πολύτιμη συνεργασία φυσικά μιας ελίτ,που ο ρόλος της είναι να σκορπίζει σύγχυση,διάσπαση και αποπροσανατολισμό στον λαό!
-Από την μία με πολιτικά σχήματα να εκφοβίζουν και  διαβεβαιώνουν τον λαό ότι η υπακοή και η πρόθυμη συνεργασία με τους ξένους επιτρόπους είναι ο μόνος και σωστός δρόμος για επιβίωση,για ανάπτυξη και μελλοντική  ανάκτηση της Εθνικής κυριαρχίας.... 
-και από την άλλη πρόσωπα και σχηματισμοί που προβάλλουν μαξιμαλιστικές θέσεις ώστε ως γραφικοί να μή αποκτήσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου...Αλλά και αν παρ΄ελπιδα ο λαός παγιδευτεί και τους εμπιστευτεί,πιστέψει στις μεγαλοστομίες τους,να τον χειραγωγήσουν και αναλάβουν οι ίδιοι ως νέοι εντολοδόχοι.Για να συνεχίσουν φυσικά την ίδια πολιτική,αφού στερούνται επεξεργασμένων προγραμμάτων και ο  πολιτικός σχεδιασμός τους έχει αντίκρυσμα το βράδυ των εκλογών,και μόνο...
Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι "αναχωρητές",που αρκούνται στον μάλλον περιθωριακό πολιτικό τους ρόλο.....

Στις σημερινές λοιπόν συνθήκες που ευρίσκεται η πατρίδα μας,η ανάγκη για κοινωνικούς αγώνες δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από την ανάγκη για την αποτίναξη της επιτροπείας που μας έχει επιβληθεί,με ένα παλλαϊκό,πανεθνικό αγώνα.Και δεν πρέπει να μας ξενίζει, το "πάντρεμα" Εθνικών και κοινωνικών αιτημάτων.-Από τα πράγματα είναι συνυφασμένα.Ούτε να μας ανησυχεί η αναβίωση Εθνικιστικών αισθημάτων,όπως δυστυχώς συμβαίνει σήμερα με την έξαρση του λεγόμενου Μακεδονικού ζητήματος.Ο Ελληνικός λαός,διαισθάνεται,και σωστά, ότι και η σπουδή για "τακτοποίηση" εκκρεμών Εθνικών ζητημάτων επιχειρείται μέσα σε αυτό το πλαίσιο της εξάρτησης και σε βάρος των συμφερόντων του λαού και της πατρίδας.Είναι μια ευκαιρία και για εμάς, με αφορμή την έκδοση νέας ταυτότητας των βορείων γειτόνων μας να αναζητήσουμε και την δική μας ταυτότητα,που είχαμε χάσει τα τελευταία χρόνια... Να εργαστούμε λοιπόν στην κατεύθυνση ώστε η αφύπνιση του Εθνικού συναισθήματος  να κινητοποιήσει τον λαό και για την έναρξη κοινωνικών αγώνων,για κοινωνική απελευθέρωση.Προσοχή μόνο στην δοσολογία! 
- Σε καμία όμως περίπτωση να μή χαρίσουμε με την στάση μας τον Πατριωτισμό των Ελλήνων,λόγω φοβικών συνδρόμων μας και κακώς εννοούμενου Διεθνισμού, σε ακραίους εθνικιστικούς κύκλους.!


KON MAR
k-magazino

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

ΡΩΣΙΑ: ΣΥΜΜΑΧΟΣ 'Η ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ;

Τώρα που η κατάσταση στην οικονομία και στις σχέσεις μας με τους δανειστές μοιάζει κάπως να εξομαλύνεται και να επιστρέφουμε σε μια σχετική "κανονικότητα",ας ξεφύγουμε για λίγο από την εσωστρέφεια,την ομφαλοσκόπηση, ας κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα για να ρίξουμε μια ματιά στον γεω-πολιτικό μας περίγυρο. Ας δούμε για λίγο τις σχέσεις μας με μια μεγάλη δύναμη,την Ρωσία, η οποία προβλήθηκε,και προβάλλεται ακόμη από ορισμένους, σαν εναλλακτική πρόταση,για την διαφυγή μας από τον ασφυκτικό κλοιό που μας έχουν δημιουργήσει οι "σύμμαχοί" μας.Πως καθορίζονται αυτές οι σχέσεις από τι επηρεάζονται και αν πράγματι η Ρωσία αποτελεί μια αξιόπιστη για εμάς σύμμαχος χώρα....

 Η Ρωσία,ως γνωστόν, εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες  δεν είναι πια η μεγάλη Σοσιαλιστική πατρίδα προς την οποία προσέβλεπαν με ελπίδα μικρά Έθνη και χώρες της περιφέρειας για στήριξη στα προβλήματα που τους δημιουργούσαν οι μεγάλες καπιταλιστικές και αποικιοκρατικές δυνάμεις 

Σήμερα είναι και η ίδια μια από αυτές τις μεγάλες καπιταλιστικές δυνάμεις του πλανήτη και η όποια αντιπαλότητα με αυτές εντάσσεται στις συνήθεις ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις.Η στάση της σε κάθε πρόβλημα διεθνές εξετάζεται  υπό το πρίσμα των άμεσων εθνικών συμφερόντων της ανά περίπτωση ή καλύτερα από το πως εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της νέας αστικής της τάξης.
Εναλλακτικά,αν και πως πλήττονται τα συμφέροντα των αντιπάλων ανταγωνιστών της.,
Πάντα όμως με γνώμονα τα συμφέροντά της,όπως διαχρονικά ενεργούν οι μεγάλες δυνάμεις, καθ΄όλη την διάρκεια της ιστορίας! -Οι..."ακατάλυτοι ιστορικοί δεσμοί" μεταξύ των δύο λαών,το ομόθρησκον,το ομόδοξον,κλπ...έχουν παύσει προ πολλού να διαμορφώνουν πολιτικές και συμμαχίες,άν ΄ποτέ πραγματικά διαδραμάτισαν κάποιο ρόλο ή ήταν μόνο μέρος των επιθυμιών μας...

Πρέπει να κάνουμε ρεαλιστικές και ψύχραιμες αναλύσεις λοιπόν,απαλλαγμένες από συναισθηματικό παρορμητισμό,γιατί μάλλον δημιουργούνται επικίνδυνες καταστάσεις για την χώρα μας

.Η αλήθεια είναι ότι σε αυτήν την συγκυρία τα Ελληνικά και Κυπριακά συμφέροντα είναι διαμετρικά αντίθετα με αυτά των Ρώσων.Θα μπορούσα να πω ότι συνιστούν ευθεία και άμεση απειλή για τα Ρωσικά συμφέροντα.Η εξόρυξη και εκμετάλλευση από Ελλάδα και Κύπρο των υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο θα πιέσει πτωτικά τις τιμές της ενέργειας,άρα και τα έσοδα της Ρωσίας από την διάθεση των ιδικών της κοιτασμάτων.Πόσο μάλλον που θα απευθύνονται στην ίδια αγορά,στον ίδιο πελάτη,της Κεντρικής Ευρώπης,που μέχρι τώρα η Ρωσία είναι ο μεγάλος προμηθευτής.Και ασφαλώς γνωρίζει ότι η Γερμανία,π.χ,θα έχει προνομιακή πρόσβαση στα Ελληνο-κυπριακά κοιτάσματα,αν δεν μπορέσει μάλιστα να τα ιδιοποιηθεί,άμεσα ή έμμεσα,και άρα θα απεξαρτηθεί απ΄αυτήν,και ενεργειακά και προ-πάντων πολιτικά...Η Ρωσία,με άλλα λόγια σήμερα δεν ενδιαφέρεται για προμηθευτές ενέργειας ,αλλά για πελάτες-αγοραστές ή τουλάχιστον να διασφαλίσει τους ήδη υπάρχοντες.-Κάθε νέο-εμφανιζόμενος προμηθευτής είναι εν δυνάμει κίνδυνος για τα οικονομικά και γεω-πολιτικά συμφέροντά της,ένας επικίνδυνος ανταγωνιστής!-Ακόμη και εάν της τα προσφέραμε,σχεδόν της τα χαρίζαμε είναι αμφίβολο αν θα έδειχνε κάποιο σημαντικό ενδιαφέρον,και να διακινδυνεύσει τις σχέσεις της με κράτη της Κεντρικής Ευρώπης...!

Συμφέρον της Ρωσίας είναι να διατηρηθεί  και να κορυφωθεί η ένταση και η ανασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο,για να αποτρέψει ή καθυστερήσει την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου 


Επίσης και να μη δημιουργηθούν αγωγοί μεταφοράς πετρελαίου από τις χώρες του Κόλπου,που είναι και ένας από τους λόγους που τόσο επίμονα παρέχει υποστήριξη στο καθεστώς Άσαντ στην Συρία, κλπ...Εκτός των άλλων,με την ένταση διατηρούνται και οι τιμές του πολύτιμου για την επιβίωσή της οικονομίας της πετρελαίου και φυσικού αερίου,σε ανεκτά επίπεδα...

Για αυτόν τον λόγο εκτιμώ ότι θα ενθαρρύνει την επιθετικότητα της Τουρκίας με κάθε τρόπο,σε αυτήν την φάση τουλάχιστον...
Στο πλαίσιο αυτό τοποθετείται και η πώληση των S 400, απ' την Ρωσία στη Τουρκία,πέραν του καθαρά εμπορικού ενδιαφέροντος των εξοπλισμών,που είναι κομμάτι της Ρωσικής βιομηχανίας...

Υπάρχουν πάντως και άλλοι  λόγοι,που  θέλουν την Ρωσία να ευνοεί μια ατυχή,κατά προτίμηση, για την Ελλάδα πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία:
Η Ελλάδα θεωρείται στην Μόσχα ως αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης, κάθε  δε ευνοϊκή για την Ελλάδα παρέμβασή της,δικαίως θα εκληφθεί ως ανάμιξή της στα εσωτερικά της Ευρώπης.Θα ακυρώσει έτσι την απαίτησή της για την διακριτική αδράνεια που δείχνουν οι δυτικο-Ευρωπαίοι στην ανάμιξή της στην Ουκρανία.Στάση σεβασμού σε ένα τυπικό ή άτυπο νέο Σύμφωνο Γιάλτας και σεβασμός στις σφαίρες επιρροής,όπως τείνουν να παγιωθούν,τουλάχιστον στην Ευρωπαϊκή ήπειρο...Γι' αυτόν τον λόγο συστήνει με κάθε ευκαιρεία στην πολιτική ηγεσία της Ελλάδος να αναζητεί λύσεις στα οικονομικά, και όχι μόνο, προβλήματά της μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής συμμαχίας που είναι ενταγμένη...Και ίσως σωστά εκτιμά ότι σε μια οριστική πόλωση η Ελλάδα τελικά θα προσανατολιστεί προς τον Άγγλο-σαξονικό άξονα...

Όμως,θα ήταν ευτύχημα  αν το πρόβλημα το δημιουργούσε μια άλλη περιφερειακή χώρα,με λίγη ενθάρρυνση φυσικά,χωρίς η ίδια να ενοχοποιείται...Και η Τουρκία,μια περιφερειακή δύναμη θα ήταν και ευκολότερα χειραγωγήσιμη σε περίπτωση που θα δημιουργούσε προβλήματα τέτοιας έκτασης στην Ευρωπαϊκή συμμαχία και με ένα καθεστώς προσωποπαγές που ταιριάζει περισσότερο με αυτό της Ρωσίας των  Πούτιν και Μεντβέντεφ....

Μακριά από την Ρωσία του Πούτιν λοιπόν,σε αυτήν την ιστορική στιγμή..Ούτε στην άρση του αποκλεισμού των εισαγωγών Ελληνικών προϊόντων προτίθεται να προχωρήσει,πόσο μάλλον να αναλάβει προς χάριν μας σοβαρές πρωτοβουλίες...Αρκείται πιθανόν σε ένα άτυπο συμψηφισμό με το ζήτημα της Ουκρανίας...!

.Εξάλλου,διαχρονικά η μεγάλη αδυναμία της Ρωσίας,τόσον της Τσαρικής.όσο και της Σοβιετικής και της Ρωσίας της ομάδας της Πετρούπολης ήταν η μη αξιοπιστία των συμμαχιών της....




KON MAR

k-magazino

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ

4 Φεβρουαρίου 1843 πεθαίνει στην Αθήνα από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 73 χρόνων, ο Αρχικαπετάνιος της Επανάστασης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.Το νεοπαγές Ελληνικό Βασίλειο με τον βασιλιά Όθωνα και όλο το Έθνος υποκλίθηκαν στον τάφο του και στην μνήμη του!

Ο πολυτάραχος βίος του και η πλούσια επαναστατική του δράση καταλαμβάνουν πολλές σελίδες της ιστορίας μας.Οι πολεμικές του ικανότητες και η στρατηγική του ιδιοφυΐα αναγνωρίστηκαν από εχθρούς,φίλους και αντιπάλους και τον ανέδειξαν πολύ νωρίς σε ηγέτη της Επανάστασης,σε Αρχιστράτηγο του αγώνα...

Οι πολιτικές του αρετές όμως αμφισβητήθηκαν έντονα από τους συγχρόνους του και σύντομα βρέθηκε στο επίκεντρο έντονων πολιτικών παθών και αιματηρών συγκρούσεων,που πήραν την έκταση εμφυλίων πολέμων.-Στην πρώτη μάλιστα εμφύλια σύγκρουση ατύχησε να ζήσει τον θάνατο του υιού του Πάνου,από χέρι και βόλι Ελληνικό!-Στην διάρκεια αυτών,και αργότερα έγινε στόχος βαρύτατων κατηγοριών και συκοφαντιών,λοιδορήθηκε,συνελήφθη,φυλακίστηκε και καταδικάστηκε αρκετές φορές,την τελευταία φορά μάλιστα επί Αντιβασιλείας, σε θάνατο!-Αμνηστεύθηκε από τον νεαρό βασιλιά Όθωνα και αποκαταστάθηκε και του απενεμήθησαν ανάλογα τιμητικά αξιώματα για την προσφορά στην Επανάσταση,στην Πατρίδα και στο Έθνος!

Το νεοσυσταθέν Ελληνικό κράτος τον τίμησε δεόντως στα ύστερα χρόνια του βίου του,αντάξια με την μεγάλη προσφορά του.
-Στρατηγός,Γερουσιαστής,Σύμβουλος του Στέμματος…Έφιππος σε σύμπλεγμα αγάλματος εμπρός από την (Παλαιά) Βουλή…Πλατείες και δρόμοι στις πόλεις μας έλαβαν το όνομά του...Το πορτραίτο του πρώτο μεταξύ όλων των ηρώων της Επαναστάσεως σε όλες τις σχολικές αίθουσες.Απόλυτος σεβασμός στην μνήμη του που ταυτίσθηκε στην συνείδηση του Έθνους με τον αγώνα της ανεξαρτησίας…Η πατρίδα δεν τον αγνόησε!-Η δε μνήμη του διαιωνίστηκε με σεβασμό μέχρι τις μέρες μας.Άλλοι αγωνιστές δυστυχώς δεν αξιώθηκαν ανάλογης δικαίωσης.

-Αλλά προσωπικά,για μένα τουλάχιστον,ήρωας αληθής και άξιος μεγαλύτερου σεβασμού είναι ο ανώνυμος αγρότης και μικρο-επαγγελματίας που έγινε πολεμιστής,και θυσίασε ασφάλεια, περιουσία,οικογένεια και τον ίδιο τον εαυτόν του γνωρίζοντας ότι ακόμη και η επιτυχής έκβαση και δικαίωση του αγώνα δεν θα ταυτίζονταν και με την προσωπική του δικαίωση.-Ότι του αναλογούσε μόνο μερίδιο στην απώλεια,στην καταστροφή και στην ανωνυμία και όχι μέρισμα στην επιτυχία!-Είμαι βέβαιος ότι σε αυτό θα συμφωνούσε και ο Γέρος του Μωριά!

-Σε αυτόν τον αγώνα,για ελευθερία και πατρίδα, αλλά και σε όλους τους αγώνες που έδωσε το Έθνος έκτοτε!


KON MAR


k-magazino

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

photo: k-magazino
Βαίνοντας "αισίως" πια στον όγδοο χρόνο της παρούσης οικονομικής κρίσης,καθίσταται κοινή συνείδηση κάθε μέρα που περνά ότι είναι ανώφελες πλέον οι  αλληλοκατηγορίες και ο επιμερισμός των ευθυνών στους διαχειριστές,πολιτκούς και οικονομικούς παράγοντες και ότι πρέπει να απαλλαγεί ο δημόσιος βίος από τον κυρίαρχο τα τελευταία χρόνια ηθικο-λαϊκισμό!

-Ότι αν θέλουμε να απαλλαγούμε ως χώρα από την επιτροπεία στην οποία έχουμε περιπέσει είναι ανάγκη να συγκροτήσουμε ένα κοινώς αποδεκτό Σχέδιο Αναπτυξιακής Στρατηγικής.Εγχώριο και όχι εισαγόμενο και αυτό-επεξεργασμένο από εταίρους που αμφισβητείται και η αξιοπιστία των και οι προθέσεις των.

Την ανάγκη επεξεργασίας σχεδίου οικονομικής ανασυγκρότησης,ρεαλιστικού και αξιόπιστου εξέφρασε πρόσφατα και ο Κος Μητσοτάκης σε ομιλία του,στην Μεταμόρφωση,και δεν είναι ο μόνος βέβαια.
Απόψεις εκφράζονται και από άλλους φορείς,έχουν πυκνώσει και τα σχετικά δημοσιευόμενα άρθρα. Αποσπασματικές και αντιφατικές προτάσεις πολλές φορές,  χρήσιμες εν τούτοις για την συνέχιση του σχετικού δημόσιου διαλόγου.

Πρόσφατα, διάβασα ένα ενδιαφέρον άρθρο σε οικονομική ιστοσελίδα, στο οποίο ο συντάκτης του τόνιζε την ανάγκη αναπροσανατολισμού της οικονομίας μας, με  στροφή προς τις εξαγωγές για την αύξηση των χρηματικών εισροών.Πρότεινε μάλιστα ως μέσον για την επίτευξή του,το κλείσιμο πάσει θυσία-με το όποιο κόστος,- όλων των εκκρεμοτήτων με τους δανειστές μας για την δημιουργία κατάλληλου επενδυτικού κλίματος και ανάκτησης της αξιοπιστίας και την προσέλκυση μεγάλων επενδυτικών κεφαλαίων στην χώρα μας.

-Δεν θα μπορούσα φυσικά να διαφωνήσω με τις επιθυμίες του αρθρογράφου...
-Εκτιμώ όμως ότι ως προς το σκέλος της αναζήτησης της κατάλληλης αναπτυξιακής στρατηγικής για την χώρα μας, το΄άρθρο κινείται σε λάθος κατεύθυνση.

Η ενίσχυση του εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας δεν είναι εύκολη διαδικασία για μια οικονομία που χαρακτηρίζεται από απουσία μεγάλων παραγωγικών επιχειρήσεων και η χώρα,και λόγω μεγέθους και συγκυριακών προβλημάτων δεν έχει την πολιτική ισχύ να τον υποστηρίξει.-Μεγάλες χώρες,με προϋποθέσεις και παράδοση,όπως η γειτονική Ιταλία,έχουν υποστεί μεγάλο πλήγμα και έχουν σημειώσει υποχώρηση σε αυτόν τον (ανταγωνιστικό) τομέα.Δεν έχουμε και συγκριτικό πλεονέκτημα,όπως χαμηλό κόστος παραγωγής ή την δυνατότητα να εντάξουμε την παραγωγική μας βάση ως μέρος της κάθετης δομής μιας ισχυρής βιομηχανικής οικονομίας(spare parts,προϊόντα ενδιάμεσου σταδίου επεξεργασίας,φασόν,κλπ).
Άλλωστε,στην χώρα μας δεν έχουμε χάσει την μάχη των εξαγωγών αλλά την μάχη της εσωτερικής αγοράς.Ακόμη χειρότερα,το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ο όγκος των εισαγωγών αλλά η διάρθρωση αυτών,δηλ η εισαγωγή προϊόντων που είτε παράγονται και εδώ είτε θα μπορούσαν εύκολα να παραχθούν,ή εναλλακτικά αυτών, από εγχώριες μικρού ή μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις που απαιτούν περιορισμένα κεφάλαια.για την δημιουργία τους.Η εισαγωγή αυτών των ομοειδών προϊόντων στραγγαλίζει τις υπάρχουσες επιχειρήσεις ή δεν αφήνει τον χώρο (την δυνατότητα) να δημιουργηθούν αντίστοιχες εγχώριες
Από την άλλη, οι χρηματικές εισροές,από τις εξαγωγές μας,αυτές τις αναιμικές έστω,τις μεταφορές,την Ναυτιλία, τις υπηρεσίες και τον τουρισμό (το αναγκαίο παλιό συνάλλαγμα) είναι επαρκείς για οικονομίες του μεγέθους της Ελληνικής αγοράς,αρκεί να μπορούσαμε να βελτιώσουμε την θέση μας στην εσωτερική αγορά,που θα περιόριζε τις αντίστοιχες εκροές.

-Η αναζήτηση προσέλκυσης μεγάλων επενδυτικών κεφαλαίων θα είναι ατελέσφορη δυστυχώς,όσο οι υποτιθέμενοι μελλοντικοί επενδυτές του εξωτερικού βλέπουν μια αγορά χειμαζόμενη,και μειούμενη συνεχώς την εσωτερική ζήτηση,άρα και την δυνατότητα απορρόφησης έστω μέρους της παραγωγής των επενδύσεών των.Ούτε υπάρχει εδώ κάποιος συντελεστής παραγωγής προς αξιοποίηση που θα τους ενθάρρυνε για την δημιουργία αμιγώς εξαγωγικών επιχειρήσεων.-Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να παραιτηθούμε από αυτήν την προσπάθεια!  

.

-Απαιτείται λοιπόν,σε πρώτη φάση να αναζητήσουμε τρόπους να μπορέσουμε να προστατεύσουμε την εθνική μας παραγωγή,δηλ. να ασκηθεί ένας ήπιος προστατευτισμός στην οικονομία και να τονώσουμε την εσωτερική ζήτηση,να πληθωρίσουμε το ΑΕΠ,με διεύρυνση των ελλειμμάτων, ή με μόχλευση, να ασκηθεί δηλαδή μια κευνσιανή πολιτική.

-Φυσικά, απαιτούνται πολιτικές αποφάσεις που μέσα στο πλαίσιο που είμαστε ενταγμένοι,στη ΕΕ και στις διεθνείς συμφωνίες εμπορίου περί "ανοικτών αγορών", με απαλλοτριωμένα όλα τα μέσα άσκησης δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, θα είναι δύσκολες σήμερα, αλλά ίσως είναι αδύνατον να ληφθούν αύριο!

,Στο ασφυχτικό πλαίσιο ενός άρθρου,βέβαια,όσο  μακροσκελές και αν είναι, δεν μπορεί να αναπτυχθεί ολοκληρωμένη άποψη ούτε να τεκμηριωθεί επαρκώς,ή έστω και μερικώς...!



KON MAR

k-magazino