Σελίδες

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ

4 Φεβρουαρίου 1843 πεθαίνει στην Αθήνα από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 73 χρόνων, ο Αρχικαπετάνιος της Επανάστασης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.Το νεοπαγές Ελληνικό Βασίλειο με τον βασιλιά Όθωνα και όλο το Έθνος υποκλίθηκαν στον τάφο του και στην μνήμη του!

Ο πολυτάραχος βίος του και η πλούσια επαναστατική του δράση καταλαμβάνουν πολλές σελίδες της ιστορίας μας.Οι πολεμικές του ικανότητες και η στρατηγική του ιδιοφυΐα αναγνωρίστηκαν από εχθρούς,φίλους και αντιπάλους και τον ανέδειξαν πολύ νωρίς σε ηγέτη της Επανάστασης,σε Αρχιστράτηγο του αγώνα...

Οι πολιτικές του αρετές όμως αμφισβητήθηκαν έντονα από τους συγχρόνους του και σύντομα βρέθηκε στο επίκεντρο έντονων πολιτικών παθών και αιματηρών συγκρούσεων,που πήραν την έκταση εμφυλίων πολέμων.-Στην πρώτη μάλιστα εμφύλια σύγκρουση ατύχησε να ζήσει τον θάνατο του υιού του Πάνου,από χέρι και βόλι Ελληνικό!-Στην διάρκεια αυτών,και αργότερα έγινε στόχος βαρύτατων κατηγοριών και συκοφαντιών,λοιδορήθηκε,συνελήφθη,φυλακίστηκε και καταδικάστηκε αρκετές φορές,την τελευταία φορά μάλιστα επί Αντιβασιλείας, σε θάνατο!-Αμνηστεύθηκε από τον νεαρό βασιλιά Όθωνα και αποκαταστάθηκε και του απενεμήθησαν ανάλογα τιμητικά αξιώματα για την προσφορά στην Επανάσταση,στην Πατρίδα και στο Έθνος!

Το νεοσυσταθέν Ελληνικό κράτος τον τίμησε δεόντως στα ύστερα χρόνια του βίου του,αντάξια με την μεγάλη προσφορά του.
-Στρατηγός,Γερουσιαστής,Σύμβουλος του Στέμματος…Έφιππος σε σύμπλεγμα αγάλματος εμπρός από την (Παλαιά) Βουλή…Πλατείες και δρόμοι στις πόλεις μας έλαβαν το όνομά του...Το πορτραίτο του πρώτο μεταξύ όλων των ηρώων της Επαναστάσεως σε όλες τις σχολικές αίθουσες.Απόλυτος σεβασμός στην μνήμη του που ταυτίσθηκε στην συνείδηση του Έθνους με τον αγώνα της ανεξαρτησίας…Η πατρίδα δεν τον αγνόησε!-Η δε μνήμη του διαιωνίστηκε με σεβασμό μέχρι τις μέρες μας.Άλλοι αγωνιστές δυστυχώς δεν αξιώθηκαν ανάλογης δικαίωσης.

-Αλλά προσωπικά,για μένα τουλάχιστον,ήρωας αληθής και άξιος μεγαλύτερου σεβασμού είναι ο ανώνυμος αγρότης και μικρο-επαγγελματίας που έγινε πολεμιστής,και θυσίασε ασφάλεια, περιουσία,,οικογένεια και τον ίδιο τον εαυτόν του γνωρίζοντας ότι ακόμη και η επιτυχής έκβαση και δικαίωση του αγώνα δεν θα ταυτίζονταν και με την προσωπική του δικαίωση.-Ότι του αναλογούσε μόνο μερίδιο στην απώλεια,στην καταστροφή και στην ανωνυμία και όχι μέρισμα στην επιτυχία!-Είμαι βέβαιος ότι σε αυτό θα συμφωνούσε και ο Γέρος του Μωριά!

-Σε αυτόν τον αγώνα,για ελευθερία και πατρίδα, αλλά και σε όλους τους αγώνες που έδωσε το Έθνος έκτοτε!


KON MAR


k-magazino

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

photo: k-magazino
Βαίνοντας "αισίως" πια στον όγδοο χρόνο της παρούσης οικονομικής κρίσης,καθίσταται κοινή συνείδηση κάθε μέρα που περνά ότι είναι ανώφελες πλέον οι  αλληλοκατηγορίες και ο επιμερισμός των ευθυνών στους διαχειριστές,πολιτκούς και οικονομικούς παράγοντες και ότι πρέπει να απαλλαγεί ο δημόσιος βίος από τον κυρίαρχο τα τελευταία χρόνια ηθικο-λαϊκισμό!

-Ότι αν θέλουμε να απαλλαγούμε ως χώρα από την επιτροπεία στην οποία έχουμε περιπέσει είναι ανάγκη να συγκροτήσουμε ένα κοινώς αποδεκτό Σχέδιο Αναπτυξιακής Στρατηγικής.Εγχώριο και όχι εισαγόμενο και αυτό-επεξεργασμένο από εταίρους που αμφισβητείται και η αξιοπιστία των και οι προθέσεις των.

Την ανάγκη επεξεργασίας σχεδίου οικονομικής ανασυγκρότησης,ρεαλιστικού και αξιόπιστου εξέφρασε πρόσφατα και ο Κος Μητσοτάκης σε ομιλία του,στην Μεταμόρφωση,και δεν είναι ο μόνος βέβαια.
Απόψεις εκφράζονται και από άλλους φορείς,έχουν πυκνώσει και τα σχετικά δημοσιευόμενα άρθρα. Αποσπασματικές και αντιφατικές προτάσεις πολλές φορές,  χρήσιμες εν τούτοις για την συνέχιση του σχετικού δημόσιου διαλόγου.

Πρόσφατα, διάβασα ένα ενδιαφέρον άρθρο σε οικονομική ιστοσελίδα, στο οποίο ο συντάκτης του τόνιζε την ανάγκη αναπροσανατολισμού της οικονομίας μας, με  στροφή προς τις εξαγωγές για την αύξηση των χρηματικών εισροών.Πρότεινε μάλιστα ως μέσον για την επίτευξή του,το κλείσιμο πάσει θυσία-με το όποιο κόστος,- όλων των εκκρεμοτήτων με τους δανειστές μας για την δημιουργία κατάλληλου επενδυτικού κλίματος και ανάκτησης της αξιοπιστίας και την προσέλκυση μεγάλων επενδυτικών κεφαλαίων στην χώρα μας.

-Δεν θα μπορούσα φυσικά να διαφωνήσω με τις επιθυμίες του αρθρογράφου...
-Εκτιμώ όμως ότι ως προς το σκέλος της αναζήτησης της κατάλληλης αναπτυξιακής στρατηγικής για την χώρα μας, το΄άρθρο κινείται σε λάθος κατεύθυνση.

Η ενίσχυση του εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας δεν είναι εύκολη διαδικασία για μια οικονομία που χαρακτηρίζεται από απουσία μεγάλων παραγωγικών επιχειρήσεων και η χώρα,και λόγω μεγέθους και συγκυριακών προβλημάτων δεν έχει την πολιτική ισχύ να τον υποστηρίξει.-Μεγάλες χώρες,με προϋποθέσεις και παράδοση,όπως η γειτονική Ιταλία,έχουν υποστεί μεγάλο πλήγμα και έχουν σημειώσει υποχώρηση σε αυτόν τον (ανταγωνιστικό) τομέα.Δεν έχουμε και συγκριτικό πλεονέκτημα,όπως χαμηλό κόστος παραγωγής ή την δυνατότητα να εντάξουμε την παραγωγική μας βάση ως μέρος της κάθετης δομής μιας ισχυρής βιομηχανικής οικονομίας(spare parts,προϊόντα ενδιάμεσου σταδίου επεξεργασίας,φασόν,κλπ).
Άλλωστε,στην χώρα μας δεν έχουμε χάσει την μάχη των εξαγωγών αλλά την μάχη της εσωτερικής αγοράς.Ακόμη χειρότερα,το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ο όγκος των εισαγωγών αλλά η διάρθρωση αυτών,δηλ η εισαγωγή προϊόντων που είτε παράγονται και εδώ είτε θα μπορούσαν εύκολα να παραχθούν,ή εναλλακτικά αυτών, από εγχώριες μικρού ή μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις που απαιτούν περιορισμένα κεφάλαια.για την δημιουργία τους.Η εισαγωγή αυτών των ομοειδών προϊόντων στραγγαλίζει τις υπάρχουσες επιχειρήσεις ή δεν αφήνει τον χώρο (την δυνατότητα) να δημιουργηθούν αντίστοιχες εγχώριες
Από την άλλη, οι χρηματικές εισροές,από τις εξαγωγές μας,αυτές τις αναιμικές έστω,τις μεταφορές,την Ναυτιλία, τις υπηρεσίες και τον τουρισμό (το αναγκαίο παλιό συνάλλαγμα) είναι επαρκείς για οικονομίες του μεγέθους της Ελληνικής αγοράς,αρκεί να μπορούσαμε να βελτιώσουμε την θέση μας στην εσωτερική αγορά,που θα περιόριζε τις αντίστοιχες εκροές.

-Η αναζήτηση προσέλκυσης μεγάλων επενδυτικών κεφαλαίων θα είναι ατελέσφορη δυστυχώς,όσο οι υποτιθέμενοι μελλοντικοί επενδυτές του εξωτερικού βλέπουν μια αγορά χειμαζόμενη,και μειούμενη συνεχώς την εσωτερική ζήτηση,άρα και την δυνατότητα απορρόφησης έστω μέρους της παραγωγής των επενδύσεών των.Ούτε υπάρχει εδώ κάποιος συντελεστής παραγωγής προς αξιοποίηση που θα τους ενθάρρυνε για την δημιουργία αμιγώς εξαγωγικών επιχειρήσεων.-Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να παραιτηθούμε από αυτήν την προσπάθεια!  

.

-Απαιτείται λοιπόν,σε πρώτη φάση να αναζητήσουμε τρόπους να μπορέσουμε να προστατεύσουμε την εθνική μας παραγωγή,δηλ. να ασκηθεί ένας ήπιος προστατευτισμός στην οικονομία και να τονώσουμε την εσωτερική ζήτηση,να πληθωρίσουμε το ΑΕΠ,με διεύρυνση των ελλειμμάτων, ή με μόχλευση, να ασκηθεί δηλαδή μια κευνσιανή πολιτική.

-Φυσικά, απαιτούνται πολιτικές αποφάσεις που μέσα στο πλαίσιο που είμαστε ενταγμένοι,στη ΕΕ και στις διεθνείς συμφωνίες εμπορίου περί "ανοικτών αγορών", με απαλλοτριωμένα όλα τα μέσα άσκησης δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, θα είναι δύσκολες σήμερα, αλλά ίσως είναι αδύνατον να ληφθούν αύριο!

,Στο ασφυχτικό πλαίσιο ενός άρθρου,βέβαια,όσο  μακροσκελές και αν είναι, δεν μπορεί να αναπτυχθεί ολοκληρωμένη άποψη ούτε να τεκμηριωθεί επαρκώς,ή έστω και μερικώς...!



KON MAR

k-magazino

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

ΟΛΟΙ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ;

Εν αρχή ήν το Ωραιόκαστρον, μετά η Φιλιππιάδα,ακολούθησαν η Αλεξάνδρεια της Ημαθίας και η Κως!

Μία μετά την άλλη,οι τοπικές κοινωνίες ξεσηκώνονται για να αποτρέψουν την υποβάθμιση των δημόσιων-κρατικών σχολείων,των παιδιών τους,με την βίαιη,χωρίς σχεδιασμό αποδοχή των παιδιών των προσφύγων για φοίτηση σε αυτά.
Επίσης να διαμαρτυρηθούν και για αυτό που όλοι υποπτεύονται,χωρίς να το προβάλλουν συνήθως, ότι επιχειρείται μέσω αυτής της ένταξης των παιδιών τους,η  παγίωση  της  μόνιμης παραμονής των προσφύγων σε αυτούς τους τόπους !

Είναι ανώφελο να προσποιούμαστε ότι πρόκειται για ελάχιστα μεμονωμένα επεισόδια και να τα αντιμετωπίζουμε με αποδοκιμασίες.χλευασμούς για ρατσισμό και ελάχιστα συγκεκαλυμμένες απειλές για διώξεις, για εκφοβισμό και αποτροπή γενίκευσής των.
Κανείς,σχεδόν,γονέας δεν θα ήθελε την υποβάθμιση του σχολείου των παιδιών του με την αποδοχή προσφυγόπουλων.
"Άνετοι" στις αποδοκιμασίες και στην κατακραυγή είναι μόνο όσοι δεν αντιμετωπίζουν άμεσα το πρόβλημα και θεωρούν ότι δεν τους αφορά...
Πρόκειται για κοινωνική υποκρισία...

Πέρα όμως από αυτήν την στάση των γονέων και των τοπικών κοινωνιών,σωστό θα ήταν,τα μικρά παιδιά των μεταναστών,στην βασική εκπαίδευσή τους να εντάσσονται σε ειδικά συσταθέντα εκπαιδευτικά ιδρύματα ή σχολικές τάξεις, με κατάλληλους εκπαιδευτικούς,πρόθυμους και όχι εχθρικά διακείμενους, για παροχή στοιχειώδους εκπαίδευσης,εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας και για σταδιακή ομαλή κοινωνική ένταξη.
Με σύγχρονη αξιολόγηση για την ικανότητα εκάστου παιδιού να συνεχίσει κανονικά στις βαθμίδες του εκπαιδευτικού μας συστήματος,μετά από ένα-δύο ή τρία χρόνια !
-Το ζήτημα δεν είναι μόνο κοινωνικό αλλά έχει και Εθνική διάσταση και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με εκατέρωθεν κραυγές,στιγματίζοντας ολόκληρες τοπικές κοινωνίες !!!

-Επίσης είναι ανώφελο να πιστεύουμε ότι στον κοινωνικό διάλογο, το μόνο επιχείρημα που χρειαζόμαστε είναι ένας κουβάς με μπογιά,για να περιλούσωμε τον "αντίπαλο" !




KON MAR
k-magazino

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Ή ΣΥΝΕΝΟΧΗ ;

Πολύ το "ανεβάζουν" το θέμα του Κου Ανδρέα Γεωργίου και της ΕΛΣΤΑΤ οι “Κομισάριοι”,παρεμβαίνοντας με εντελώς άκομψο τρόπο σε μια δικαστική διαδικασία που ευρίσκεται σε εξέλιξη! Σε σημείο να δημιουργούνται ερωτηματικά μήπως πράγματι έχει πολύ βάθος η ιστορία αυτή και θέλει περισσότερο ψάξιμο...
-Δυσκολεύουν με αυτόν τον τρόπο και τον "κατάλληλο" χειρισμό του ζητήματος  από πλευράς Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας και τον "ενταφιασμό του χωρίς νεκροψία" !!!
-Δέν το καταλαβαίνουν ή επιζητούν άλλοθι για σύγκρουση;

Ο Κος Ανδρέας Γεωργίου ασφαλώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποκλειστικός υπεύθυνος της κατάστασης σίγουρα όμως ήταν ένας από τους συν-πρωταγωνιστές της εποχής που με τις ενέργειές τους,συνειδητά κατά την προσωπική μου πάντα άποψη, επεδίωξαν και επέτυχαν τον αποκλεισμό της χώρας μας από τις αγορές του χρήματος και την αναχρηματοδότηση του χρέους της..Καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο την προσφυγή της χώρας σε Διεθνείς μηχανισμούς, όπως το ΔΝΤ, μονόδρομο και παρουσιάζοντας την εφαρμογή πολιτικών υφέσεως και αποπληθωρισμού ως μοναδική επιλογή, αποκλειομένων άλλων πολιτικών, ηπιότερης προσαρμογής,κλπ.

Πιθανόν κάποιοι πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών κινήθηκαν από ιδιοτέλεια, προς προσπορισμό προσωπικού οφέλους,κάποιοι από κομματική εμπάθεια,να ανταποδώσουν στά ίσα την "απογραφή Αλογοσκούφη", άλλοι ως υπάλληλοι διεθνών οργανισμών, και κάποιοι ίσως απο ιδεολογικές,Νεοφιλελεύθερες εμμονές-αγκυλώσεις.
Αλλά και αρκετοί συναίνεσαν ως φαίνεται υπό το κράτος πανικού και πιέσεων, ευρισκόμενοι σε σύγχυση από μια τεχνηέντως φιλοτεχνημένη εικόνα,και πιστοποιημένη απο “ειδικούς εμπειρογνώμονες του εξωτερικού” ως δήθεν αυθεντικής, μιας χώρας σε μεγάλο κίνδυνο,στο χείλος του γκρεμού και ότι έπρεπε επειγόντως να ληφθούν μέτρα.Οποιαδήποτε μέτρα,γιατί διαφορετικά θα αποκόπτονταν από τις γραμμές χρηματοδότησης,δηλ. από τις αγορές χρήματος. 

Στίς οποίες αγορές διαμηνύονταν από τα πιο υπεύθυνα κυβερνητικά χείλη της Ελλάδος,του Πρωθυπουργού,του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητού της Τράπεζας Ελλάδος οι διαβεβαιώσεις τους ότι η πραγματική κατάσταση της οικονομίας ήταν πολύ χειρότερη από ό,τι φαίνονταν και ότι δεν αντικατροπτίζονταν στους επίσημους Εθνικούς Λογαριασμούς,- οι οποίοι ήσαν άλλωστε σε καθεστώς αναθεώρησης!

Ήταν όμως πράγματι υπαρκτός ο κίνδυνος της απώλειας της εμπιστοσύνης των αγορών και πιθανός ο κίνδυνος αποκλεισμού της χώρας από τις διεθνείς αγορές χρήματος αυτήν την εποχή,στις αρχές του 2010;

-Ασφαλή απάντηση δεν μπορούμε να δώσουμε φυσικά, παραμένει όμως το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι τον Φεβρουάριο του 2010 οι αγορές συνέχιζαν να μας εμπιστεύονται, παρ΄όλον ότι οι κυβερνώντες είχαν κάνει ό,τι ήταν δυνατόν να αποκόψουν την οικονομία της χώρας από κάθε δυνατότητα αναχρηματοδότησης του χρέους-πρόσβασης στις αγορές του χρήματος.
Υπήρχαν όμως δυνατότητες ενός εναλλακτικού χειρισμού με πιθανότητες επιτυχίας του θέματος αυτού;-Ιδού:

"....Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, ήλθε σε συμφωνία με πέντε σημαντικές τράπεζες, τις οποίες όρισε (έναντι αδρής προμήθειας) αναδόχους της έκδοσης 5ετών ομολόγων, που προγραμμάτισε για τις 25 Ιανουαρίου, υπό τον όρο να εγγυηθούν την αγορά ενός ελαχίστου ποσού ομολόγων από τη δημοπρασία, ύψους 500 έως 600 εκατ. ευρώ η κάθε μία. Με δεδομένο ότι το Δημόσιο ζητούσε 3 με 5 δις από τη δημοπρασία, η εγγύηση που έδιναν οι ανάδοχοι εξασφάλιζε ουσιαστικά την επιτυχία της δημοπρασίας, προτού αυτή ξεκινήσει.Η ίδια η παροχή εγγύησης από μεγάλες διεθνείς τράπεζες ήταν μια τέλεια ψήφος εμπιστοσύνης στο ότι δεν θα χρεοκοπούσε η οικονομία μας, που προκάλεσε μεγάλο αγοραστικό ενδιαφέρον και σε άλλους. Έτσι, από την αρχή της δημοπρασίας, και μέχρι τη λήξη της, το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, τα ελληνικά ομόλογα είχαν γίνει ανάρπαστα. Σύνολο προσφορών: 25 δις! Σε μία ημέρα! Για μία μόνον δημοπρασία ομολόγων!... "(25-01-2010)

Αυτό βέβαια δεν απέκλειε την ανάγκη μιας ήπιας προσαρμογής!

Είναι φανερό από τα ανωτέρω πως οι “γκάου” υπεύθυνοι των Τραπεζών και διαχειριστές των ξένων χαρτοφυλακίων δεν κατανοούσαν το μήνυμα από την Αθήνα και τις αγωνιώδεις προσπάθειές των κυβερνώντων να τους αποτρέψουν από κάθε τοποθέτηση χρημάτων στην χώρα!-Είτε από ανεπάρκεια και έλλειψη εμπειρίας των πάνω σε θέματα αξιολόγησης οικονομικών μεγεθών ή από μανιοκαταθλιπτική αυτοκαταστροφική διάθεση, η απάντησή τους ήταν μη αναμενόμενη: ΚΑΙ υπερκάλυψαν το αιτούμενο ποσό,εις πενταπλούν μάλιστα,  ΚΑΙ το επιτόκιο δανεισμού κρατήθηκε χαμηλό,κάτι που απογοήτευσε ως φαίνεται πολλούς!!!

-¨Ηταν, πια φανερό ότι είχε έρθει η ώρα να επιστρατευθούν άλλα μέσα και οι κατάλληλοι άνθρωποι για αυτήν την “δουλειά”, με κύρος που τους προσέδιδε η σχέση τους με Διεθνείς οργανισμούς,όπως το ΔΝΤ.-Με την αφανή καθοδήγησή τους αρχικά και επειδή περιπλέκονταν η πολιτική κατάσταση στην Αθήνα,μετά την υπογραφή του Α΄μνημονίου, με την αυτοπρόσωπη παρουσία τους εδώ για άμεση επίβλεψη και για την επικύρωση όλων των γενομένων ως τότε(Αύγουστος 2010) ενεργειών.(:λαθροχειριών).

Όμως παραμένει πεποίθησή μου ότι την μεγαλύτερη ζημιά στην χώρα δεν την προκάλεσαν τόσο με τις ακατανόητες,λανθασμένες πολιτικές που άσκησαν για τις οποίες θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι ήταν αναγκασμένοι να εφαρμόσουν επειδή τις αντιλαμβάνονταν ως μονόδρομο, αλλά με την όλη στάση τους,τα λόγια τους(Δεν υπάρχει σάλιο....αισθάνομαι σαν καπετάνιος στον Τιτανικό,κλπ,κλπ), την ακατάπαυστη ηθικολογία τους,την δυσφήμηση της πατρίδας στα πέρατα της γής, πέρα από κάθε αυτο-έλεγχο, που δείχνουν πρόθεση και υλοποίηση προ-αποφασισθέντος σχεδίου. !!!-Εν γνώσει των συνεπειών και των επερχομένων δυσάρεστων αποτελεσμάτων όλων αυτών!  

Αρνούμενοι και σήμερα να προσέλθουν και να λογοδοτήσουν στα θεσμικά όργανα της Πολιτείας για τις ενέργειές τους, κρυπτόμενοι κάτω απο την ομπρέλα προστασίας ξένων επικυριάρχων, που τόσο στοργικά τους προσφέρεται αλλά και τόσο απαξιωτικά για την πατρίδα τους!--Στην Αυλή του Ξέρξη,λοιπόν...


Ανήκω σ΄αυτούς που πάντα φώναζαν ότι οι  πολιτικές  δεν κρίνονται στα εισαγγελικά γραφεία και στις δικαστικές αίθουσες και ότι δεν πρέπει να ποινικοποιούμε την πολιτική ζωή του τόπου. 
-Για αυτό και δεν με ικανοποιεί η κρίση τους εκ του αποτελέσματος και ελπίζω,παρά την ασπίδα προστασίας που ανυψώνουν πάνω τους διάφορα κέντρα εγχώρια και από το εξωτερικό, να διερευνηθεί σε βάθος αυτή η ιστορία,για την τεκμηρίωση κατηγορίας για την από πρόθεση,ή ενδεχόμενο δόλο   πρόκλησης μεγάλης βλάβης στην χώρα!!!


KON MAR
k-magazino

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

ΕΛΣΤΑΤ, Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Τις τελευταίες ημέρες,ξεκίνησε εκ νέου η συζήτηση για την παραπομπή σε δίκη, του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ ,Κου Ανδρέα Γεωργίου.Τον κύριον αυτόν, μεγάλο μέρος του λαού, τον θεωρεί συν-υπεύθυνο πρωταγωνιστή,για τον περίεργο πράγματι χειρισμό της οικονομίας που μας οδήγησε στην υπογραφή του πρώτου τουλάχιστον μνημονίου, με τις τόσο καταστροφικές επιπλοκές που επέφερε στην χώρα. Η οποία (οικονομία) πράγματι,να παραδεχθούμε, αντιμετώπιζε αυτήν την εποχή (2009-2010) κάποιες σημαντικές δημοσιονομικές ανισορροπίες.

 Αν και το γεγονός ικανοποιεί εν πολλοίς το θυμικό μας,πρέπει να έχουμε υπ΄όψιν ότι το πρόβλημα έχει πολλές παραμέτρους και κατά την άποψή μου δεν πρέπει να επικεντρωθεί στις ευθύνες ενός προσώπου.

-Κατά πρώτον, είναι ένα ζήτημα κατά πόσον κυβερνητικές πολιτικές που ασκήθηκαν πρέπει και μπορούν να αξιολογηθούν στις δικαστικές αίθουσες.-Και εν πάσι περιπτώσει πρέπει να τεκμηριωθεί δόλος (ιδιοτέλεια,σκοπιμότητα) και όχι κρίση εκ του αποτελέσματος!(Για την επιτυχία ή αποτυχία μιας πολιτικής,ακόμη και αν προκάλεσε ζημία ή βλάβη, μόνο πολιτική κρίση μπορούμε να εκφέρουμε)

-Δεύτερον, είναι αδιανόητο το γεγονός να επιδικάζονται ευθύνες σε εκτελεστικά όργανα στην χώρα μας και όχι στους πολιτικά προϊσταμένους.Αυτή η "φάμπρικα" να την πληρώνουν υπάλληλοι ή κατώτερα όργανα και να απαλλάσσονται των νομικών ευθυνών εκείνοι από τους  οποίους θα έπρεπε να αναζητηθούν.πρέπει να "φρενάρει".

-Τρίτον,η ανοχή και παραμονή στην θέση του Α.Γεωργίου,όχι μόνον από αυτούς που μας τον επέβαλλαν αλλά και διαδόχων κυβερνητικών σχημάτων,σχεδόν από ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο, του προσδίδει το τεκμήριο της αθωότητας!-Αν η Κα Ζωή Γεωργαντά δεν αναδείκνυε το θέμα ως μείζον,σχεδόν μόνη της και με κινδύνους προσωπικούς, σήμερα θα ήταν στην κοινή συνείδηση,παμψηφεί  ΑΘΩΟΣ!-Όχι για μένα,φυσικά, αλλά αυτό είναι μάλλον ήσσονος σημασίας ζήτημα.Έχω γράψει αρκετά εναντίον του(ς), που μπορώ να χαρακτηρισθώ εμμονικός !!!

-Τέταρτον,αναρωτιέμαι,κατά πόσον μια καταδίκη του, σήμερα,δεν θα ενοχοποιούσε και όλους αυτούς τους συμμάχους από το εξωτερικό,που τον επιδοκίμαζαν,τον στήριζαν,μας τον επέβαλλαν αν όχι κινούσαν.Υποπτεύομαι ότι δεν θα γεννήσει τα φιλικότερα αισθήματα προς την χώρα μας... (πολλά αποσιωπητικά, εδώ).

Επί της ουσίας των πολιτικών επιλογών αυτής της εποχής τώρα:

Πέραν ίσως των ιδιαιτέρων συμφερόντων,ορισμένων εδώ, και κάποιων χωρών και οργανισμών στο εξωτερικό, αυτή η πολιτική είχε και ως αφετηρία μια άποψη που επικρατούσε στους κυρίαρχους οικονομικούς κύκλους και σε πολλούς πολιτικούς, όπως τον Γιώργο Θαλάσση (ή Παπανδρέου) και Γ. Παπακωνσταντίνου στα πρώτα χρόνια της κρίσης και σε πάρα πολλούς Πανεπιστημιακούς δασκάλους.
-Προέκριναν δηλ. πολιτικές λιτότητας για "εξυγίανση" της οικονομίας από άλλες λιγότερο επώδυνες , και υπήρχαν αρκετές τουλάχιστον ως την κυβέρνηση Παπαδήμου. Εκτιμώντας ότι η ύφεση θα επέφερε ριζική εξυγίανση και εξορθολογισμό της οικονομίας και θα έθετε θεμέλια για μακροχρόνια σταθερότητα από ό,τι μια χρηματοδότηση ή και διαγραφή-χάρισμα όλου ή μέρους του χρέους,που θα ανακούφιζε μέν από τα συμπτώματα αλλά δεν θα εξάλειφε τις αιτίες, σύμφωνα φυσικά με τις δοξασίες τους.--Ο αποπληθωρισμός και η ύφεση δεν ήταν όπως φαίνεται επιγενόμενα δυσάρεστα αποτελέσματα , αλλά προ-επιλεγμένα μέσα οικονομικής πολιτικής.

-Και για να επιβληθεί αυτή η πολιτική χρειάσθηκαν και την βοήθεια εξωτερικών δυνάμεων των οποίων την επέμβαση προ(σ)κάλεσαν,δυσφημώντας την χώρα και την οικονομία της όσο μπορούσαν και "πειράζοντας" τους Εθνικούς λογαριασμούς!-Σκοπίμως και όχι από προσωπική ανεπάρκεια.!

-Τα έγραφα από το 2011 ήδη,όταν όλοι προσπαθούσαμε να ανιχνεύσουμε τα συμβαίνοντα γύρω μας και αναρωτιόμασταν έκπληκτοι γιατί εφαρμόζονται αλλοπρόσαλλες πολιτικές!



KON MAR